Breda - Nassaustad

In 1404 zette de Duitse edelman Engelbrecht van Nassau als eerste Nassau voet op Nederlandse bodem. Hij trouwde met de Bredase Johanna van Polanen en Breda werd Nassaustad. De Nassaus gaven Breda het aanzien van een hofstad. Zij behoorden immers tot de machtigste adel in het rijk van Karel V. Veel monumenten in de binnenstad herinneren nog aan deze verre voorouders van onze koninklijke familie.

NassaustadBreda

Grote bloei
De stad bloeide. Er was een open verbinding met de zee, wat internationale handel mogelijk maakte. Bovendien werd de stad, toen in 1449 de Hostie van Niervaert naar Breda werd overgebracht, een belangrijke bedevaartsplaats. Honderdduizenden pelgrims kwamen de wonderhostie vereren. Dit eindigde toen tijdens de Beeldenstorm de hostie verloren ging.

Opnieuw tot bloei gekomen
Breda kreeg met nog meer tegenslag te maken toen Willem van Oranje, vanwege de Spaanse bezetting, in Delft werd begraven. Ook de nakomelingen van Willem kregen hun laatste rustplaats niet meer in de Bredase Grote Kerk. Breda werd niet de beoogde hofstad van de Staatse Nederlanden. Breda verloor door de scheiding der Nederlanden zijn centrale ligging en de stad holde achteruit.

Pas een kleine 200 jaar geleden wist Breda zich te herpakken en kwam opnieuw tot bloei.